vrijdag 8 maart 2013

Over de boom op planeet Aradius en de Vleugel van Yerka

Als je eenmaal jezelf probeert te focusen op het verzamelen van schoonheid en interessante prikkels die je geest kunnen voeden, en je gevoel van plezier kunnen laten toenemen, lijkt er een proces op gang te komen dat wellicht moeilijk te stoppen is.

Het begint er namelijk al snel op te lijken dat de schoonheid overal verstopt zit, en dat er over heel veel wel erg interessante dingen bij elkaar te fantaseren, danwel te verzamelen of te linken zijn. Net wilde ik een begin maken met de film 'Hirokin: the first rebellion' toen ik dat openingsshot toch eigenlijk wel erg mooi vond: een beeld van de planeet Aradius

TV-shot van de planeet Aradius, vervoerd via mail naar deze blog
Zo weet ik wel te genieten van deze vermoedelijke zonsondergang op deze planeet. Het boompje ziet er overigens niet echt levendig en aantrekkelijk uit, zoals we dat bijvoorbeeld kennen van het groen dat uit de vleugel van Jacek Yerka (1) groeit, zoals hieronder.

Maar misschien was het winter ten tijde van de opname, wie zal het zeggen. Ik weet het nog niet, daar ik nog niet verder met de film gekomen ben dan dit beginshot.

Meer groen uit een piano dan op de hele planeet Aradius?
NOTEN
(1) snapshot uit de video met daarin veel werk van de Poolse kunstenaar Jacek Yerka

Een Smurf in gesprek met een Rat

Zojuist zat ik op de bank en zag ik dit tafereel voor me. Dat leek me opnieuw een knap staaltje schoonheid dat het zeker verdiende om met de wereld gedeeld te worden: hoe vaak maak je het immers mee dat een smurf - met zijn handen over zijn schouders gevouwen - in gesprek is met een rat die bovendien een stuk kleiner is dan deze - overigens vrij bleke smurf?

smurf en rat op tafel
Omdat ik noch de taal der smurfen, noch de taal der ratten spreek heb ik geen idee waar ze het samen over hebben gehad. Wellicht over de ontvoering van 21 Fillipijnse VN-waarnemers op de grens van de Golan-hoogten en Syrië? Zouden ze wellicht hun ideeën delen over het werk van Vladimir Couscous (1), of zouden ze gewoon wat aan het keuvelen zijn over degene die op de achtergrond in een kooi verblijft?

Ik vroeg me wel af wat je zou krijgen als je een smurf met een knaagdier zou mengen. Wellicht zou het dan zoiets worden als hieronder? Hoewel hij ook wel het een en ander wegheeft van een smurfchampignon (2).

Een Smurfmuisachtige Smurfchampignon (2)
Als we het dan toch over smurfen hebben, dan kan er ook nog wel een stripje vanaf van niemand minder dan mijn favoriete stripheld van tegenwoordig: Dirk-Jan, getekend door Mark Retera. Klik op de strip om het groter en leesbaarder te zien. Dirk Jan treedt later ook nog op in dit theater, en wel op 26 april al zittend plassend (3).



NOTEN
(1) http://mooiegedachten.blogspot.nl/2013/03/varen-door-de-vingerafdrukken-van.html
(2) http://www.crackajack.de/tag/smurfs/
(3) http://mooiegedachten.blogspot.nl/2013/04/plassen-luxe-wc-papier-en-een.html

Jacqueline en Surrealistische Verkenningen

Vooralsnog voel ik me vooral aangesproken door surrealistische schilderijen. Vandaag heb ik kennis mogen maken met o.a. het imposante werk van Vladimir Kush (1), en zojuist kwam ik in een boek de naam Jacqueline tegen.

Het barst natuurlijk in de wereld van de Jacquelines, en je zult er vast ook wel een kennen in je omgeving. In de combinatie met surrealisme kwam ik uit op Jacqueline Rae (2), een jonge Amerikaanse die het onderstaande uit haar handen heeft weten te laten vloeien:

Jacqueline Rae - Biomechanical Surrealism (3)
Ik moet ook zeggen dat het groen van de achtergrond ook een aantrekkelijk geheel vormt met de kleurzetting van dit blog, waardoor de blog als het ware nog een verdieping van de schoonheid biedt, die Jacqueline zelf aanreikt in haar biomechanische tekening.

De achternaam van Jacqueline bracht herinneringen in me op aan de band Fever Ray. Lees daarover meer op bij update 2 bij Klaus de Scherpschutter en de drie geweien (4).

NOTEN
(1) http://mooiegedachten.blogspot.nl/2013/03/varen-door-de-vingerafdrukken-van.html
(2) http://jacquelinerae.deviantart.com/
(3) http://jacquelinerae.deviantart.com/art/Biomechanical-Surrealism-54208103
(4) http://mooiegedachten.blogspot.nl/2013/03/klaus-de-gerespecteerde-scherpschutter.html

Varen door de Vingerafdrukken van Vladimir

In mijn jacht naar schoonheid kwam ik vandaag in contact met het werk van Vladimir Kush. In het onderstaande plaatje zie je een vingerafdruklandschap waar met een roeiboot doorheen wordt gevaren.

Current van Vladimir Kush (1)
In een poging zijn naam wat meer in te bedden in mijn associatiewereld link ik hem graag aan twee andere Vladimirs, zoals Vladimir Megré, de auteur van de Anastasia-boeken, en natuurlijk de president van Rusland, Vladimir Putin.

Om Kush in mijn systeem te krijgen kom ik niet veel verder dan het Marokkaanse Couscous. 

Om de combinatie dan vervolgens ook nog eens te mengen is het handig om je voor te stellen dat onze Vladimir Putin flink aan het schransen is in Marrakech aan een bord couscous, met tegenover hem Vladimir Megré en Anastasia zelf. Een gezellig trio dat eet terwijl de bodem van de eetgelegenheid langzaam verandert in grote vingerafdrukken, en wel de vingerafdrukken van de duimen en de wijsvingers van de aanwezige Vladimirs.

BRONNEN
(1) http://www.vienna-webdesign.at/salvador-dali-1.php

Klaus, de Gerespecteerde Scherpschutter en drie Geweien

In een boek van Michael Newton, 'Herinneringen van na de dood' dat in 2012 is vertaald in het Nederlands, komen allerlei verhalen voor van mensen die tijdens hypnose teruggaan naar de periode tussen hun levens in, en ook terugkeren naar vorige levens. In deze bijdrage wilde ik aandacht schenken aan het verhaal van Klaus dat wordt beschreven in het hoofdstuk 'Jingle Bells' (227-237).

Installatie van Alison Saar in Los Angeles, 2012 (1)
In dat hoofdstuk wordt beschreven hoe Klaus tijdens de tweede wereldoorlog gedwongen werd door de Nazi's om mee te vechten. Onder druk had hij toegestemd en hij beschrijft hoe hij in een bosgebied als scherpschutter als doel heeft de vijand (vooral Amerikanen) door het hoofd te schieten. Hij wordt erg geroemd en gerespecteerd door zijn mede-soldaten en meerdere, maar hij voelt zich eerder diep ongelukkig dat hij zoveel mensen heeft gedood. Terwijl zijn 'maten' na afloop drinken, gaat hij verderop alleen zitten.

Update 1
Op de dag dat ik kennis maakte met Alison Saar en die vrouw die daar zo naakt gebonden aan haar voeten op haar kop hangt, met ook nog eens een gewei op (of onder) haar hoofd, viel me opeens een bepaalde reclame op langs de kant van de weg, die me eerder niet zo zou zijn opgevallen. Het betreft hier een reclame voor GoShort - een filmfestival met korte films, en ook hier staat een mens met een gewei op de voorkant. Dit keer overigens niet naakt op de kop, maar met een zwartleren motorpak aan.

Go short- filmfestival reclame langs de weg

Update 2
Inmiddels was ik verder gegaan met Jacqueline Rae (2), die me deed denken aan die mysterieuze band 'Fever Ray', waar ik uitkwam bij de videoclip 'Coconut' en wat schetst mijn verbazing: in die clip zien we gewoon weer een mens met een gewei op haar of zijn hoofd. Dit keer een blauw gewei op een groene kop en een bruine jas. Als je je maar eenmaal inlaat in deze woeste wereld van de kunst, en je je opent voor associaties dan ga je al snel de meest interessante links leggen.

Shot uit videoclip 'Coconut' van Fever Ray
Voor je het weet ga je ook nog eens dromen van mensen met geweien, waarna het pas echt gevaarlijk begint te worden als je 's ochtends in de spiegel kijkt en jezelf ook ziet met een gewei op je wilde ochtendkapsel.


NOTEN
(1) Afkomstig van een artikel in de Huffington Post van september 2012, geschreven door Edward Goldman. Meer over de in 1956 in Californië geboren kunstenares Alison Saar op haar eigen website.
(2) http://mooiegedachten.blogspot.nl/2013/03/jacqueline-en-surrealistische.html

Tijd om Schoonheid te gaan Oogsten

Zoals Doe Maar al zong in hun befaamde lied 'Nederwiet' kan op een bepaald moment het gevoel aanbreken dat het tijd wordt voor de oogst. Zo kun je je voorstellen dat er allerlei ontwikkelingen zijn geweest in je leven, menigeen wellicht doorspekt met karmische thematiek, maar dat op een gegeven moment er een soort van verschuiving plaatsvindt. Een schurende verandering waardoor er ruimte ontstaat om meer te genieten van de rijkdom van het bestaan, waarbij je meer gedachtentijd kunt gaan investeren in het vergaren van schoonheid.


Dat je weer leert hoe het is om je geest te richten op het nieuwe, op het creatieve, op het mooie van het leven, als een tegenwicht aan de verlokkingen van de gewoontes en routines. Het is echt een omschakeling die je zelf kunt bespoedigen door simpelweg je focus te richten op de vraag: "Is hier nog iets moois te zien, te voelen, of te bedenken?" en dat je dat als een nieuwe basisvraag gaat gebruiken in de manier waarop je met je leven omgaat.

Een Wortel in de Lucht

Terwijl ik net een filmpje zat te bekijken van Sean Blackwell, kwam ik dit prachtige plaatje tegen. Ik voel momenteel de aantrekkingskracht van schoonheidsbeleving, of misschien beter gezegd: de beleving van de rijkdom van het aardse leven. Alsof ik het verlangen voel om het leven te gaan archiveren, om makkelijker te voelen en te ervaren hoe onnoemelijk veel aspecten het leven in zich kan hebben.


Een ander voordeel van dit soort rijkdom is dat het ook je belevings- en associatiewereld verruimt, waardoor je ook weer meer beseft waarom je innerlijke wereld toch zeker het bevruchten waard is, en wel op een manier dat het creatief blijft stromen. Wat roept een plaatje bij je op? Wat is jouw wortel? Met welk konijn voel jij het meeste verbonden? Zou je zelf niet die wortel willen zijn?